ZZP Walhalla

Afgelopen weekend stond er in de Volkskrant een artikel over ZZP’ers, vooral dat het ZZP schap niet zo mooi is als velen voor doen komen. Dat het leven als ZZP’er voor veel mensen helemaal geen keuze is en dat het bovendien de sociale vangnetten in Nederland ondermijnt. Nu ik zelf uitsluitend nog ZZP’er voor sprekersklussen ben en daarmee niet meer afhankelijk van mijn gehele inkomen als ZZP’er, moet ik heel eerlijk zeggen dat ik dolblij ben dat ik inmiddels ook een baan in loondienst heb.

Het leven als ZZP’er is mooi, je kan je eigen tijden indelen, je kan telkens opnieuw aan een nieuwe uitdaging beginnen, je leert veel en zo zijn er nog veel meer mooie voordelen. Maar zoals ook in het artikel in de Volkskrant stond, het is maar voor een beperkt aantal mensen een echte uitkomst om als ZZP’er te werken. Voor mij was het naast de voordelen ook een stevige aanslag op mijn energiemanagement, en in de afhandeling van een wanbetaler merk ik ook nu nog hoeveel tijd er in dingen gaan zitten die je liever niet doet. Waar je in loondienst eigenlijk geen omkijken naar hebt.

Geen walhalla

In mijn netwerk zitten veel ZZP’ers die net als ik een beperking hebben, veelal zijn ze uit nood gaan ondernemen omdat ze simpelweg niet aan de slag kwamen. En ja, zij lopen tegen het zelfde obstakel aan als ik tegenaan liep. Mensen die dolgraag willen werken, die talent hebben maar niet aan de bak komen bij een werkgever en die bij een verzekeraar al helemaal niet hoeven aan te kloppen voor een arbeidsongeschiktheidsverzekering omdat ze al een beperking hebben.

Ondernemerschap heeft natuurlijk zijn voordelen, iedere realist weet dat bepaalde beroepsgroepen alleen door ZZP’er worden bevolkt, maar het is ook zo dat flexibel te ver door kan schieten. Als werkgevers mensen niet aan willen nemen uit angst voor hoge kosten i.v.m. ziektewet, arbeidsongeschiktheid risico’s, etc. dan is er iets mis op de arbeidsmarkt. Als werkgevers bang zijn om mensen contracten aan te bieden omdat ze ze nooit meer kwijt kunnen als het minder gaat, dan is er iets mis met de arbeidsmarkt.

Werkgevers alleen?

Ik ben het zeker ook eens met Aafke Romijn in VrijNederland, want het zijn niet alleen de werkgevers, het is vooral ook de overheid die een stevige vinger in de ZZP pap heeft. Want de overheid heeft een wereld geschapen waarin ZZP’ers amper betalen voor sociale verzekeringen, voor voorzieningen en meer. De overheid biedt belastingkortingen om mensen te overtuigen om ZZP’er te worden en als je dan toch niet meer aan de bak komt is ieder inkomen toch beter dan geen inkomen of de Bijstand is de redenatie van velen.

Werkgevers/opdrachtgevers hebben een grote machtspositie, of het nu gaat om de overdaad aan werkzoekenden waaruit werkgevers kunnen putten of dat het gaat om het leger ZZP’ers wat tegen lage tarieven in de rij staat. Ja, er is keuze genoeg dat is een feit. En daarom zou het inderdaad goed zijn als ZZP’er meer met elkaar gaan samenwerken, als vakbonden met hun tijd meegaan en daarmee ook jongeren aan zich weten te binden. Want of je nu ‘verplicht aan je vakgebied’ als ‘ondernemersdier’ of toch als ‘het is mijn enige kans op een inkomen’ als ZZP’er aan de slag gaat, samen sta je sterker en natuurlijk onderscheid je dat niet van een vast werknemer! 

Niet gekleurd in je werk?

Leg je een bom onder je sollicitatie
als je kleur bekend?

Afgelopen week kreeg ik de tip om me iets, nou ja eigenlijk vrijwel niet meer, politiek uit te laten op Twitter. Op zich geen vreemde opmerking, maar wel eentje waar ik stiekem best veel moeite mee heb. Waarom, niet omdat ik mijn mening niet kan scheiden van mijn werk, wel omdat ik het leuk vind om met een beetje humor met politiek bezig te zijn. En waar veel politici weten dat ik als adviseur mijn zakelijke mening niet van een partij af laat hangen, mijn advies baseer op onderzoek en kennis uit de sector. Is deze uitgesprokenheid iets wat mij als consultant voor gemeenten een potentieel risico maakt?

Ik ben zeker niet de enige consultant met een politieke voorkeur, mening of wat dan ook. Het grote verschil is, dat ik deze niet onder stoelen of banken steek als het om mijn vrijetijdsbesteding gaat. Wat betreft mijn werk, dat is overigens ook duidelijk op mijn zakelijke Twitter account zichtbaar, heb ik geen politieke voorkeur, uitsluitend een zakelijke visie. Daarin handel ik op basis van de doelstellingen die voor een opdracht staan. Is dat voor een gemeente met een coalitie met een andere kleur, geen probleem want het is hun doelstelling die ik vorm moet geven. Natuurlijk zit daar een stukje van jezelf in, maar dat moet technisch onderbouwd zijn en in relatie staan tot de wensen. Kortom, daar mag en kan ik geen eigen politieke kleur aan geven.

Stilhouden of eerlijk mogen zijn?

Mensen die denken dat consultants die zich niet publiek uitlaten geen politieke mening hebben, die mensen hebben boter op het hoofd. Want ieder mens heeft een mening en dus een politieke voorkeur. Persoonlijk vind ik dat je daar eerlijk over moet kunnen zijn. En vraagt een opdrachtgever mij om iets minder politiek te Twitteren, dan ga ik daar zeker over in gesprek. Want ik ben de beroerdste niet. Maar niets meer Twitteren over politiek, dat is voor mij misschien toch wel onhaalbaar vrees ik.

Juist dit is een van de redenen dat ik er de voorkeur aan geef om in het bedrijfsleven mijn opdrachten te zoeken, ik weet dat ik met elke wethouder van elke kleur om de tafel kan om afspraken te maken. Dat bewijst mijn CV, mijn goede verhouding met diverse politici van allerlei partijen en dus zou mij dit juist interessant moeten maken. De vraag is nu dan ook vooral, waar kan ik mijn advies, netwerk en projectmanagement kwaliteiten inzetten in de komende maanden?

Goed in mijn vak

Het moet gaan om vakmanschap en talent, kan je dat als
professional niet scheiden kies dan een ander vak!

Als ik ergens aan de slag ga moet het gaan om mijn vaardigheden, niet of ik de juiste politieke kleur heb of me als politiek kleurloos moet presenteren. Ik ben van mening dat dat buiten beschouwing moet blijven, want iedere professional moet werk en private voorkeuren kunnen scheiden. Kan je dat niet, dan heb je het verkeerde vak gekozen, ik kan het wel en dat maakt mij gewoon een goede consultant. Immers, je weet wat voor vlees je in de kuip hebt, dat is toch goed om te weten?

Ik wil met mijn vaardigheden elke opdracht tot een succes maken, niet op basis van mijn persoonlijke mening. Net zoals ik de wetenschap heel belangrijk vind, maar het ook niet eens ben met de evolutietheorie. So what, of ik daar nu in geloof, maakt mij dat minder interessant? Nee, ik ben interessant omdat ik mede dankzij mijn uitgesprokenheid een breed politiek gekleurd, maatschappelijk en zelfs ondernemersnetwerk heb opgebouwd. Dat, ja dat, en mijn vaardigheden moeten in de gunning van een opdracht centraal staan! Dus voor alle ondernemers, gemeente of andere partijen die opzoek zijn naar een talentvolle projectmanager, ik ben er klaar voor!