Posts tonen met het label winkels. Alle posts tonen
Posts tonen met het label winkels. Alle posts tonen

zondag 26 maart 2017

Van cadeautje naar adviesgesprek

Ben jij je bewust van drempels?
Gewoon een gesprek, met een winkelier over toegankelijkheid. Wat betekent de wens van elke persoon met een handicap, om gewoon die winkel in te kunnen stappen, voor de kleine winkeliers? Met een snelle blik zag ik zo een aantal punten die makkelijk aan te passen zijn, gangpaden, displays, prijskaartjes. Gewoon van die dingen waar de meeste mensen zo voorbij lopen, zonder daarbij stil te staan.

Wat keer op keer blijkt als het om toegankelijkheid gaat, is de bewustwording, het inzicht bieden in de mogelijke probleemsituaties en de bijkomende oplossingen. Vooral de oplossingen maken een gesprek over toegankelijkheid de moeite waard, simpelweg omdat je met een korte uitleg zoveel teweeg kan brengen. Zelf merk ik het dagelijks in mijn werk, gesprekken over thema's waar mensen mee bezig zijn. Gesprekken over thema's waar mensen zich met hart en ziel voor inzetten, kunnen toegankelijkheid ineens op de kaart zetten. Met prachtige gevolgen, want zo wordt Nederland stap voor stap toegankelijker.

Terug naar die winkelier

De winkelier stelde mij een leuke vraag 'iemand kan toch ook een leesbril kopen als iets niet goed leesbaar is?' Deze opmerking is deels terecht, want ieder mens heeft ook zijn eigen verantwoordelijkheid. Maar wat als die leesbril niet afdoende is? Dan kan een beetje extra hulp toch geen kwaad? Door klantvriendelijkheid kunnen veel barrières al worden overwonnen, dat was dan ook de kern van mijn boodschap. Zeker voor een zelfstandige winkelier, met een winkel zonder fysieke drempel.

Gaandeweg het gesprek bleek de winkelier dus eigenlijk niet te weten waarom toegankelijkheid ineens op de radar stond. Toen ik vertelde over het VN Verdrag en de bijbehorende veranderingen in de Wet Gelijke Behandeling (WGB), begreep deze winkelier het wel. Hij dacht dat Nederland voorop liep, toen ik hem vertelde dat we als een van de laatste landen in Europa aan deze wetgeving begonnen zijn, schrok hij enorm. En zo werd een cadeautje uitzoeken, ineens een gratis advies en liep ik met een goed gevoel en cadeautje de deur uit.


zaterdag 30 januari 2016

Naar #jekomterwelin

Toegankelijkheid, het was vorige week een stevig thema en eigenlijk had men het vooral over rolstoelen, maar toegankelijkheid is ook volgens het VN Verdrag veel meer. Het gaat om diensten, het toelaten van geleidehonden, het bieden van voorzieningen die stevig uiteen kunnen lopen. Als werkgever met de ambitie om mensen met een beperking aan te nemen liggen hier interessante kansen. Want het zijn juist deze mensen die u kunnen helpen om te werken naar een toegankelijk bedrijf, toegankelijke diensten en producten.


De weg naar een inclusieve samenleving is ingeslagen met de ratificering van het VN Verdrag, dat betekent dat mensen met een beperking net als ieder ander per 1-1-2017 minnelijke toegang moeten hebben tot een bedrijf. Dit betekent niet dat een werkgever in een monumentaal pand met hoge en/of smalle trappen gelijk een lift moet installeren, wel dat het iets is om over na te denken bij een eventuele verbouwing of verhuizing naar een ander pand. In geval van het monumentale pand zou dat ook kunnen betekenen dat het niet mogelijk is, maar in het geval van een nieuwbouw of verbouw van een pand kan het in veel andere gevallen juist een relatief simpele oplossing zijn waar ook leveranciers en andere klanten een voordeel uit kunnen halen. En lukt het niet voor 1-1-2017, dan zijn er veelal ook mogelijkheden om tijdelijke oplossingen te realiseren.

Niet zo normaal

In veel winkels en bedrijven is toegankelijkheid niet vanzelfsprekend, dat geldt voor zowel klanten als medewerkers. Daarbij zijn het juist de baanbrekers onder de arbeidsgehandicapten die samen met hun werkgever naar de toegankelijkheid van services, diensten, producten en vooral ook een gebouw kunnen kijken. Dit zijn de mensen met expertise, de mensen die door een dienstverband binnen uw organisatie de knelpunten bloot kunnen leggen. De mensen die niet bang zijn om de stap naar de arbeidsmarkt te zetten presenteren zich op diverse plekken, maak gebruik van de kennis die zij meenemen en zie de kansen die zij daarmee voor u als ondernemer bieden. 

Met het voorgaande in mind, zou het toch voor elke ondernemer meer dan logisch zijn om direct opzoek te gaan naar de talenten met een beperking die uw organisatie naar een nieuwe inclusieve product-/dienstengehalte te kunnen brengen? Kortom, wat let u nog als werkgever om bij te dragen aan de 10.000 banen die dit jaar moeten worden gerealiseerd in het kader van de Participatiewet, want ik weet zeker dat een goede match naar meer smaakt. Benieuwd waar u deze matches kan maken, neem dan hier eens een kijkje en zie wat de mogelijkheden voor u zijn! 





woensdag 16 december 2015

Ontoegankelijkheid als norm

Het is en blijft een vreemd idee, de norm is ontoegankelijkheid en dat veranderen kost op korte termijn geld. Dat laatste is een realistisch punt, maar de vraag is of het wel logisch is om daar de norm ontoegankelijk om te houden? Want als we kijken naar de lange termijn dan is het gewoon een goede investering om je bedrijf toegankelijk te maken.

Gewoon klanten 

Elke ondernemer wil graag klanten binnenhalen, want klanten brengen geld in het laatje. Toch zien nog maar een beperkt aantal ondernemers dat mensen met een handicap ook klanten zijn, waarom zou je vragen?
Immers, iedereen met een portemonnee is een potentiële klant? Ja, we zien klanten graag komen, maar we hebben ook een beperking als ondernemer. We zoeken klanten aan wie wij ons kunnen spiegelen, mensen bij wie we ons voor kunnen stellen dat zij onze winkel, zaak of horeca gelegenheid binnenlopen.

Dit zijn veelal mensen die we uit onze eigen omgeving herkennen. Dan komt de cruciale vraag in dit geheel, herkent u iemand met een beperking als iemand die in uw omgeving zou kunnen zitten? Veel ondernemers zullen ‘nee’ op deze vraag moeten antwoorden, de ondernemers die hier ‘ja’ op kunnen antwoorden, zijn zich namelijk veelal al bewust van de voordelen die er liggen in een toegankelijk bedrijf.

Geen schande

Het is geen schande om als ondernemer te erkennen dat toegankelijkheid nooit heeft geleeft, dat het geen rol speelde toen er een verhuizing, verbouw of nieuwbouw op het programma stond. Nee, want in Nederland zijn we namelijk ergens goed in geworden, is een school ontoegankelijk, dan bouwen we een speciale school. Is een flat ontoegankelijk, dan bouwen we een speciale flat voor gehandicapten, etc. Ja, dat is hoe het de laatste decennia keer op keer is gegaan.

Mensen met een beperking roepen nu op tot toegankelijkheid, ze roepen op om toegelaten te worden en daar spelen sociale media zeker een grote rol in. Immers krijg je als gehandicapte een stem die ook buiten je aangepaste flatgebouw, school of werkplek te horen is. Een stem die zegt, ‘hallo ik ben een klant.’ En dat zijn mensen met een beperking zeker, misschien hebben ze niet allemaal evenveel te besteden, maar daar gaat met de veranderde sociale wetgeving zeker wel wat aan veranderen. Niet morgen, maar wel op termijn met als gevolg dat zij meer bestedingsruimte zullen krijgen en dus aantrekkelijkere klanten worden.  

Elke klant is koning


Voor iedere ondernemer zou elke klant koning moeten zijn, voor de overheid elke burger een klant en daarmee is de cirkel rond. Want mensen met een beperking zijn ook klanten, die moet je waar mogelijk binnenhalen met de spreekwoordelijke ‘rode loper’ als dat enigszins mogelijk is. Zo niet, dan bent u gewoon een dief van uw eigen portemonnee, want het gaat wel om 2,3 miljoen mensen en dat zijn toch een heel aantal potentiële klanten voor veel ondernemers die wel slim en dus toegankelijk durven te ondernemen!