Maatschappelijk Verantwoordelijke Politiek!

Digitaal toegankelijk, WCAG 2.0, is digitale informatie
voor elke bezoeker toegankelijk.

De lokale politiek is belangrijk, voor zowel bedrijven als burgers. Omdat zij een grote impact hebben op het speelveld waar een ieder van ons dagelijks mee te maken heeft. Juist omdat de lokale, gemeentelijke, politiek een grote impact heeft op zorg. En zorg vooral over mensen met beperkingen gaat. Is toegankelijkheid van nieuws over de lokale politiek, de informatie van partijen, en de informatie van gemeenten van groot belang. Maar toch is er weinig aandacht voor toegankelijkheid van politiek (nieuws) op lokaal niveau.

Van de week tweette een lijsttrekker over de beperkte aandacht voor zorg, in lokale debatten. Hier stond een linkje bij, en in dit artikel stond waarom deze lijsttrekker (mijn inziens) terecht toelichtte waarom de zorg zo belangrijk is in onze gemeente. Maar de inhoud van dit artikel was vrijwel onleesbaar, ik gaf het op na 2 regels en dacht, laat dan maar.

Zorg is belangrijk, toegankelijk nieuws nog belangrijker!

Veel mensen die zorg ontvangen zijn ouder, met alle gebreken van dien. Zeker voor deze groep is een visuele beperking de realiteit van de dag. Dit maakt aandacht voor leesbaarheid van groot belang, het gaat immers juist over een onderwerp waardoor deze zorgvragers kunnen participeren. Namelijk hoe de zorg in de gemeente door lokale partijen voorgesteld wordt. 

Zorg stopt niet bij ouderen, mensen van alle leeftijden ontvangen zorg. En zorg is belangrijk om kinderen en mensen met een handicap te laten participeren in onderwijs en werk. Dus is het juist voor deze kiezers belangrijk om te weten wat lokale partijen te bieden hebben op dit gebied.

Verantwoordelijkheid doorschuiven

Een bestuurder verwees in dit zelfde tweet-draadje dat het niet de verantwoordelijkheid van de gemeente was, maar bij de lokale krant lag. Vergetende dat gemeenten zelf de nodige vinger in de pap hebben bij regionaal nieuws. Bovendien is het belangrijk om als gemeente, en daarmee grootverbruiker van ruimte in lokale kranten, bij te dragen een goede informatievoorziening aan alle burgers. Inclusief burgers met een handicap.

Een 'techi' gooide er ook nog even een schepje bovenop, door te verwijzen naar de mogelijkheden van browsers om digitale teksten toegankelijk te maken. Ik erken die mogelijkheden, zeker omdat ik ze zelf ook gebruik. Maar dat is geen reden om de verantwoordelijkheid af te schuiven. Immers als je iedereen wil informeren, dan moet je ook toegankelijkheid van alle informatie waarborgen. Dat is de verantwoordelijkheid van iedereen die een website beheert. 

Bovendien is het gewoon dom om die verantwoordelijkheid af te schuiven. Waarom, zou men zich af kunnen vragen. Heel simpel, uit onderzoek is gebleken dat 78% van de mensen een ontoegankelijke pagina direct verlaten. Kortom, het is gewoon slecht voor je business, zeker als lokale politicus die een belangrijke boodschap voor zijn/haar kiezers heeft.

Iedereen heeft verantwoordelijkheid

Om iedereen optimaal te informeren, als politicus, als gemeente, als bedrijf, of nieuwsdrager, is het noodzakelijk om toegankelijkheid te waarborgen. Want mensen die weg-klikken van een site omdat de informatie onvoldoende toegankelijk is, zijn een verlies als de inhoud zo belangrijk is. Zeker als het gaat om onderwerpen die juist mensen met een handicap, en daarmee de mensen met behoefte aan toegankelijkheid, gaat.

Het stempotlood is voor iedereen!

Simpelweg zeggen, mensen pakken maar een andere browser is niet meer van deze tijd, wel om de volgende redenen:

1. Niet iedereen met een beperking is digital-native
2. Iedereen heeft recht op toegankelijke informatie
3. 78% van de website bezoekers haakt af bij ontoegankelijke websites
4. Toegankelijkheid is ieders verantwoordelijkheid, niet alleen van de gebruiker

Om er maar een paar te noemen, dus wil je je kiezers optimaal informeren, als gemeente burgers ondersteunen, of als bedrijf elke bezoeker als klant benaderen. Dan is toegankelijkheid een must, en niet de verantwoordelijkheid van de ander! 

Wordt 2018 het jaar van samen meer?

Alles voor jezelf

Solidariteit lijkt een vies woord te zijn geworden in Nederland, uitkeringen voor arbeidsgehandicapten moeten naar beneden omdat ze teveel geld kosten. Zorgpremies moeten voor gezonde mensen zo laag mogelijk zijn, omdat zij wel gezond leven, we willen niet meer betalen voor kinderopvang als we zelf geen kinderen hebben en het liefste zien we ons zelf erop vooruit gaan, of dat ten koste gaat van anderen, tja.....

Vandaag las ik de oproep van DSW directeur Oomen op RTLZ en dacht, 'ik ga ook dit jaar niet overstappen van verzekeraar!' want deze visie past bij mij. En dan lees ik boze tweets van mensen die 'niet voor tokkies willen betalen' tijdens het uiten van hun frustratie over dit voorstel van Oomen. Toch is het precies wel de discussie die we zouden moeten voeren, want het vrijwillig Eigenrisico is gewoon de grootste ondermijning van het solidariteitsbeginsel van ons zorgstelsel, of zijn we daar echt te egoïstisch voor geworden?

We wensen elkaar een Gezond Nieuw Jaar

Ziek zijn overkomt je, ziek zijn is geen keuze, net als het hebben van een handicap. Natuurlijk zijn er factoren die je zelf in de hand hebt als het gaat om bepaalde ziekten, maar aan de andere kant is het ook een kwestie van flink pech hebben als je ineens wel met een chronische ziekte of handicap te maken krijgt. Het kan gebeuren als je met je gezonde levensstijl op je fietsje wordt aangereden. Het kan gebeuren omdat je genen net even niet de beste erfenis hebben meegekregen. Het kan gebeuren omdat je in de omgeving van een chemische fabriek woont die al jaren boven de wettelijke normeringen afvalstoffen in de omgeving laat neerkomen.

Ziekte of handicap, we leven allemaal in Nederland, iedereen is waardevol en daarom moeten we er samen het beste van maken. Ook dat is onderdeel van sociaal beleid, of je nu ondernemer of overheid bent. Iedereen moet zijn steentje bijdragen, dus ook de individuele burger. Het is tijd om even uit je egoïstische tokkie gedachte te stappen en je te bedenken dat een handicap of ziekte ook jou kan overkomen. Om je te bedenken dat op de vlucht moeten voor klimaatverandering ook ons in Nederland kan overkomen omdat we onder zeeniveau wonen. Dat ook wij niet gevrijwaard zijn van een kans om ooit huis en haard te moeten verlaten om welke reden dan ook.

We moeten het samen doen

Samen de wereld vasthouden

We zullen het met elkaar moeten doen, we zullen voor elkaar moeten zorgen en elkaar moeten helpen. Dat is ook onderdeel van duurzaamheid en maatschappelijk verantwoord denken. Het is de solidariteit waardoor we in Nederland zoveel welvaart hebben gekend, het is de werkgever die een baan creëert voor jonge man met Down Syndroom. Het zijn de gezonden die meebetalen aan de zorg voor ouderen, zieken en gehandicapten door een gelijkwaardige premie, het zijn de werkenden die samen bijdragen een een menswaardige levensstandaard voor mensen die dat niet (meer) kunnen en het zijn de ouderen die solidair zijn met jongeren als het gaat om de verdeling van pensioenen.

Kortom, we kunnen niet zonder elkaar en willen we Nederland samen tot een nog mooier land maken dan we al hebben? Dat gaat niet door meer en meer te wensen voor onszelf. Dat gaat beter door samen te voorkomen dat mensen onder minimum loon moeten gaan werken of leven, dat gaat beter door samen de zorg betaalbaar te houden voor iedereen. En daarvoor moeten we even wat verder kijken dan ons eigen gazon, maar ook bedenken hoe we het gazon in de buurt mooier kunnen maken.