Maatschappelijk Verantwoordelijke Politiek!

Digitaal toegankelijk, WCAG 2.0, is digitale informatie
voor elke bezoeker toegankelijk.

De lokale politiek is belangrijk, voor zowel bedrijven als burgers. Omdat zij een grote impact hebben op het speelveld waar een ieder van ons dagelijks mee te maken heeft. Juist omdat de lokale, gemeentelijke, politiek een grote impact heeft op zorg. En zorg vooral over mensen met beperkingen gaat. Is toegankelijkheid van nieuws over de lokale politiek, de informatie van partijen, en de informatie van gemeenten van groot belang. Maar toch is er weinig aandacht voor toegankelijkheid van politiek (nieuws) op lokaal niveau.

Van de week tweette een lijsttrekker over de beperkte aandacht voor zorg, in lokale debatten. Hier stond een linkje bij, en in dit artikel stond waarom deze lijsttrekker (mijn inziens) terecht toelichtte waarom de zorg zo belangrijk is in onze gemeente. Maar de inhoud van dit artikel was vrijwel onleesbaar, ik gaf het op na 2 regels en dacht, laat dan maar.

Zorg is belangrijk, toegankelijk nieuws nog belangrijker!

Veel mensen die zorg ontvangen zijn ouder, met alle gebreken van dien. Zeker voor deze groep is een visuele beperking de realiteit van de dag. Dit maakt aandacht voor leesbaarheid van groot belang, het gaat immers juist over een onderwerp waardoor deze zorgvragers kunnen participeren. Namelijk hoe de zorg in de gemeente door lokale partijen voorgesteld wordt. 

Zorg stopt niet bij ouderen, mensen van alle leeftijden ontvangen zorg. En zorg is belangrijk om kinderen en mensen met een handicap te laten participeren in onderwijs en werk. Dus is het juist voor deze kiezers belangrijk om te weten wat lokale partijen te bieden hebben op dit gebied.

Verantwoordelijkheid doorschuiven

Een bestuurder verwees in dit zelfde tweet-draadje dat het niet de verantwoordelijkheid van de gemeente was, maar bij de lokale krant lag. Vergetende dat gemeenten zelf de nodige vinger in de pap hebben bij regionaal nieuws. Bovendien is het belangrijk om als gemeente, en daarmee grootverbruiker van ruimte in lokale kranten, bij te dragen een goede informatievoorziening aan alle burgers. Inclusief burgers met een handicap.

Een 'techi' gooide er ook nog even een schepje bovenop, door te verwijzen naar de mogelijkheden van browsers om digitale teksten toegankelijk te maken. Ik erken die mogelijkheden, zeker omdat ik ze zelf ook gebruik. Maar dat is geen reden om de verantwoordelijkheid af te schuiven. Immers als je iedereen wil informeren, dan moet je ook toegankelijkheid van alle informatie waarborgen. Dat is de verantwoordelijkheid van iedereen die een website beheert. 

Bovendien is het gewoon dom om die verantwoordelijkheid af te schuiven. Waarom, zou men zich af kunnen vragen. Heel simpel, uit onderzoek is gebleken dat 78% van de mensen een ontoegankelijke pagina direct verlaten. Kortom, het is gewoon slecht voor je business, zeker als lokale politicus die een belangrijke boodschap voor zijn/haar kiezers heeft.

Iedereen heeft verantwoordelijkheid

Om iedereen optimaal te informeren, als politicus, als gemeente, als bedrijf, of nieuwsdrager, is het noodzakelijk om toegankelijkheid te waarborgen. Want mensen die weg-klikken van een site omdat de informatie onvoldoende toegankelijk is, zijn een verlies als de inhoud zo belangrijk is. Zeker als het gaat om onderwerpen die juist mensen met een handicap, en daarmee de mensen met behoefte aan toegankelijkheid, gaat.

Het stempotlood is voor iedereen!

Simpelweg zeggen, mensen pakken maar een andere browser is niet meer van deze tijd, wel om de volgende redenen:

1. Niet iedereen met een beperking is digital-native
2. Iedereen heeft recht op toegankelijke informatie
3. 78% van de website bezoekers haakt af bij ontoegankelijke websites
4. Toegankelijkheid is ieders verantwoordelijkheid, niet alleen van de gebruiker

Om er maar een paar te noemen, dus wil je je kiezers optimaal informeren, als gemeente burgers ondersteunen, of als bedrijf elke bezoeker als klant benaderen. Dan is toegankelijkheid een must, en niet de verantwoordelijkheid van de ander! 

Pitbull of Watcher?

Veel bedrijven hebben een haat-liefde verhouding met journalisten. Vooral als er op een bepaald bedrijf of een sector kritiek is, overwint het wantrouwen van bedrijven in de journalistiek. Het bijzonder is dat de mensen die deze bedrijven runnen, veelal wel grote waarde hechten aan de journalistieke rol in de politiek. Want het zijn juist de berichten die via journalisten naar buiten komen die invloed hebben op de contacten die zij onderhouden met politici ten gunste van hun bedrijf of branche.

Het managen van externe stakeholders vraagt om een goede relatie met journalisten, natuurlijk is er altijd sprake van gezond wantrouwen als het gaat om het verhaal zoals je het zelf wilt vertellen. Dit wantrouwen is gezond, het maakt dat je dingen checkt en probeert te voorkomen dat je als bedrijf negatief in het nieuws komt. Toch kan het ook zijn dat bij wangedrag, de rol van een kritische journalist, leidt tot het 'in verdediging schieten' van het bedrijf waar dit plaatsvind.

De journalist als pitbull

Door journalisten als pitbull te zien, hen het liefste buiten de deur te houden en vervolgens met veel 'communicatief geweld' de berichten de kop in te drukken, is in de huidige maatschappij niet meer zo slim. Mensen hebben overal beschikking over internet, zijn verbonden via social media en zijn daarmee ook deel van het journalistieke landschap. Op het moment dat een bedrijf probeert om met alle geweld berichtgeving de kop in te drukken en vervolgens blijkt dat het geposte artikel toch de waarheid bevatte is de reputatie van het bedrijf vrijwel reddeloos verloren.

Juist daarom is het goed om journalisten met een andere blik te gaan benaderen, door ze als onderdeel van je externe stakeholders te gaan zien. Door met bepaalde journalisten een goede band op te bouwen, waarbij het gaat om berichtgeving, kennisdeling en beide belangen optimaal te benutten. Want juist als het gaat om press-management is het goed om te realiseren dat een journalist meer dan een pitbull is.

De journalist als watcher

Als ondernemer, directeur of manager komt het vaak voor dat je niet overal inzicht in hebt, zeker bij een groot bedrijf is en blijft het moeilijk om compleet overzicht te houden. Juist dan kan die kritische journalist ook een zegen zijn, als deze jou op het spoor zet van een interne misstand die de aandacht vraagt. Natuurlijk is het vervelend om dit negatieve nieuws over je bedrijf te horen in de media, juist daarom is het goed om journalisten te woord te staan op het moment dat ze met vragen komen. Hierop actie te ondernemen en indien mogelijk gebruik te maken van de kennis van de journalist om deze problemen op te lossen.

Hiermee sla je feitelijk twee vliegen in een klap, je pakt op wat je niet kon zien omdat het verhuld was of omdat het niet opviel en kan tegelijkertijd aan de oplossing werken. Door dit op een eerlijke en transparante wijze te doen, manage je je stakeholders en beperk je de reputatieschade. 

Juist nu

In een wereld waar iedereen met elkaar in verbinding staat, bloggers hun eigen invloedssfeer realiseren, Twitteraars een bedrijf in het nauw kunnen drijven en journalisten steeds dieper in bedrijven door kunnen dringen is het goed om transparant te zijn. Om de kennis van journalisten te benutten om interne misstanden die nooit de directietafel halen te erkennen om op te lossen en ten slotte je externe stakeholders te laten zien dat je hun mening waardeert. Want het zijn de externe stakeholders die de toekomst van je business bepalen en daar horen dus ook de journalisten bij.