Posts tonen met het label Wij Staan Op. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Wij Staan Op. Alle posts tonen

zondag 22 april 2018

5 Redenen om Arbeidsgehandicapte Wel Gelijkwaardig te Belonen!

Handicap op de werkvloer
Op zo'n mooie zondag als deze, zou je eigenlijk niets liever doen dan in de tuin zitten en genieten van het mooie weer. Maar deze dagen, terwijl ik vrij was om uren te compenseren, ben ik druk bezig met mijn 'uit de hand gelopen hobby,' politiek. En het lezen van artikelen over loondispensatie. Vooral bij dat laatste stuiten bepaalde meningen mij nogal tegen de borst, want het is bizar om te lezen hoeveel 'blijkbaar gezonde mensen' het normaal lijken te vinden dat iemand met een handicap geen gelijk loon hoeft te ontvangen.......

Terwijl het aantal handtekeningen voor gelijkwaardige beloning, vanuit Wij Staan Op, inmiddels de 80.000 heeft behaald. Blijken er toch ook nog opiniemakers te zijn die 4 goede redenen hebben waarom mensen met een handicap geen gelijkwaardig loon verdienen. Bij deze een tegengeluid:

Reden 1 indirect rendement

Indirecte effecten zijn niet altijd direct zichtbaar, dat geldt zeker voor het aannemen van mensen met een handicap. Uit diverse onderzoeken is gebleken dat er indirecte effecten meetbaar zijn, welke direct zijn terug te voeren op het aannemen van mensen met een handicap:
  1. Een positief effect op de bedrijfscultuur
    1. Een positief effect op de algehele productiviteit
    2. Algehele verhoogde motivatie
  2. Afname verzuim
    1. Afname kort-ziekteverzuim
    2. Afname uitstroom na langdurige ziekte
  3. Positieve reputatie bij klanten
Dit zijn de meest terugkomende argumenten van internationale bedrijven met een actief inclusief beleid, inclusief speciale programma's voor mensen met een handicap. Zouden bedrijven als Microsoft, Canon, TD Bank, Nordic Bank en vele anderen mensen met een handicap in dienst nemen als dit alleen maar tot gedoe leidt????

Reden 2 Toegang tot een bredere afzetmarkt

Elke ondernemer weet dat het noodzakelijk is om kennis te hebben van de wensen van de klanten, elke ondernemer die daarbij de behoeften van 1/5 van alle klanten negeert is een dief van zijn eigen portemonnee.

Mensen met een handicap zijn ook klanten, bovendien worden mensen steeds ouder met alle bijkomende gebreken van dien. Wie kan er beter bijdragen aan het behoud van klanten die dagelijks met steeds meer uitdagingen te kampen hebben, dan mensen die (soms al hun leven lang) dagelijks met dergelijke uitdagingen te maken hebben? Of het nu gaat om de spraakfunctie op je telefoon, of de automatische deuropeners in gebouwen waardoor je makkelijk door kan lopen, dit zijn allemaal voorbeelden van toegankelijkheid die de gehele mensheid dienen.

Reden 3 Innovatie

Wat is er mooier dan nieuwe producten te ontwikkelen en daarmee de toekomst van je bedrijf te verduurzamen? Hierbij heb je als ondernemer behoefte aan creatieve geesten, aan producten die iedereen kan gebruiken en bovendien gemakkelijk in gebruik zijn. Ook hierbij komen de talenten van mensen met een handicap ruimschoots van pas, want dit zijn mensen die dagelijks voor de kleinste dingen met oplossingen moeten komen. Mensen met een handicap hebben hierdoor een uniek creatief vermogen en bovendien kunnen hun ervaringen en kennis helpen bij het ontwikkelen van producten die door iedereen te gebruiken zijn. 

Reden 4 Afspiegeling van de maatschappij

Elk bedrijf heeft er baad bij om een zo divers mogelijk personeelsbestand te hebben, om alle bekende voordelen als; voorkomen van tunnelvisie, verhoogde productiviteit, afspiegeling van de samenleving, betere kennis van klantengroepen, enzovoorts. Er zijn voldoende boeken geschreven over de financiƫle voordelen, dat ik ze vast niet meer allemaal hoef te benoemen.

Reden 5 Mensenrechten

Als laatste de belangrijkste. Het gaat hier om mensenrechten, rechten als:
  1. Gelijke beloning
  2. Economische zelfstandigheid
  3. Rechten op sociale voorzieningen/verzekeringen
  4. Recht op gelijke behandeling
  5. Recht op maatschappelijke participatie
Ook hier geldt, dit zijn er maar een paar, maar zeker niet minder belangrijk. 

Dan nog even Jan en Piet

Dat Jan en Piet het zelfde loon verdienen voor een gelijkwaardige functie, en de werkgever voor Piets verminderde productiviteit een compensatie krijgt. Ja, dat is inderdaad gelijke monniken, gelijke kappen. Het feit dat Piet zijn economische waarde lager ligt, mag geen reden zijn op Piet daardoor geen recht heeft op een CAO salaris. Want elke medewerker heeft namelijk recht op gelijke werknemersrechten (Reden 5), inclusief een eerlijk salaris. Bovendien wordt Piet zijn verminderde economische waarde indirect weer terugverdient omdat Jan zich niet meer zonder meer bij een griepje ziek zal melden (reden 1), vooral omdat Piet in dat geval gewoon komt werken. Dat effect slaat niet alleen door op Jan, maar ook op de 25 collega's die Jan en Piet samen hebben. 

Dan even die administratieve lasten, die er ook nog wel bij konden. Een interessante gedachten, dat een gehandicapte toch al extra administratie heeft en daardoor die extra lasten er ook nog wel bij kan hebben. Maar als we dat nu eens in economisch perspectief zetten, dan komen we op het volgende:
De gemiddelde gehandicapte uit deze doelgroep heeft al een administratieve last van 8 tot 16 uur per week, om zorg, vervoer naar werk, en andere zaken te regelen. Deze uren gaan af van de arbeidsproductiviteit. Doe daar nog de administratieve lasten van de loondispensatie bij en je hebt zo 2 tot 4 uur extra te pakken. Dat houdt in dat de arbeidsbelasting van 24 uur (laten we gunstig rekenen voor de maatschappij omdat dat nu eenmaal in onze aard zit als arbeidsgehandicapte) -10 uur voor de administratie, is gereduceerd tot 14 uur werken. Dan nog de extra reistijd, en andere zorgfactoren erbij, die al snel 1 uur per dag kosten, dus hier ongeveer 3 uur, en er blijft ineens nog maar 11 uur over om te werken.

Gewoon een goeie business case!

Laat bovenstaande eens even bezinken in je economische realiteit, we hebben al voldoende economische gronden gehoord waarom het voor werkgevers onevenredig belastend is om arbeidsgehandicapten in dienst te nemen. Laat staan gelijkwaardig te betalen omdat dit een mensenrecht is. En toch, ondanks al deze lasten, extra uitdagingen, met bijkomende fysieke/mentale uitdagingen en dus belasting, willen deze mensen niets liever dan werken. Zijn goed gemotiveerd en dragen dit over aan de collega's op de werkvloer, met alle voordelen van dien. Dan valt er met een beetje research een prima business case te bouwen, maar dan moet je wel even verder durven kijken dan de verminderde productiviteit van Piet. Omdat deze indirect tot een verhoogde productiviteit binnen de gehele organisatie leidt, met als bonus de meest effectieve aanpak van ziekteverzuim ooit. Welke werkgever zegt daar nee tegen?






zondag 19 maart 2017

#jekomternietin

Social Media logo op een toetsenbord
Social Media
Op Twitter is de #jekomternietin de manier voor mensen met een handicap om aan te geven of een bedrijf, dienstverlener of overheidsinstantie faalt, als het gaat om toegankelijkheid. Misschien al eens gezien, misschien ook niet. Toch is het wel een belangrijke graadmeter om te kijken of je als bedrijf een probleem hebt als het gaat om te kijken of je ergens faalt als het om toegankelijkheid gaat.

Social Media vormen een belangrijke mogelijkheid voor mensen om hun onvrede te uiten, problemen op de kaart te zetten of de aandacht te vestigen op iets wat je raakt. Zelf maak ik er ook met grote regelmaat gebruik van, benoem ontoegankelijkheid met #jekomternietin als ik iets zie, lees, ervaar of er ronduit gewoon tegenaan loop. Vooral voor mensen met een handicap blijkt Social Media een handige uitlaatklep te zijn, zeker omdat klachten bij bedrijven te vaak niet serieus worden opgepakt.

Geen dwang, wel gewoon slim

De mensen van Wij Staan Op op een foto
De mensen van Wij Staan Op
Als bedrijf heb je de nodige ruimte en tijd om de stap van #jekomternietin naar #jekomterwelin (de positieve opmerking over toegankelijkheid) te zetten. Dus, bemerk je als onderneming dat je een probleem hebt met toegankelijkheid, dan heb je de ruimte om hier een oplossing voor te zoeken. Natuurlijk is het hierbij wel belangrijk te weten waar het probleem ligt. Daarvoor is dus de #jekomternietin door Wij Staan Op in het leven geroepen. 

Het manifest van Wij Staan Op biedt een duidelijk beeld van de inclusieve norm, waar deze jongeren naar streven. Deze groep jonge gehandicapten willen namelijk niets anders dan gewoon mee kunnen doen, net als ieder ander. Toch blijkt juist uit de praktijk dat veel bedrijven nog veel stappen moeten zetten om daadwerkelijk inclusief te ondernemen. Of het nu gaat om producten, diensten of interne bedrijfsvoering, toegankelijkheid moet de norm worden en die norm is helaas nog vaak ver weg.....

Toegankelijkheid als business model!

Door als bedrijf in te zetten op toegankelijkheid kan je in de komende jaren het verschil maken, omdat a) verdere vergrijzing de vraag om voorzieningen toe doet nemen, b) mensen met een beperking steeds actiever participeren als klanten en op de arbeidsmarkt. Gezien (volgens Inclusie Nederland) meer dan 2,3 miljoen mensen in handicap hebben, is dit niet zomaar een klantengroep om te negeren. Bovendien hebben ze sinds juli 2016 gelijke rechten op het gebruik van diensten en producten op basis van de Wet Gelijke Behandeling. 

Het is dan ook niet voor niets dat meer en meer bedrijven actief inzetten op toegankelijkheid, hier zelf een speciale medewerker voor in dienst hebben of overwegen een speciale afdeling op te zetten. Hierbij is het van groot belang niet voor mensen te denken, maar mensen zelf te laten denken en dus gebruik te maken van ervaringsdeskundigen. Dus wilt u met inclusief ondernemen aan de slag, denk dan eens goed na over de mogelijkheden om dit te combineren met de inzet van de experts zelf en daarmee gelijk bij te dragen aan de uitvoering Participatiewet. Waarom niet zou ik zeggen!